بیست و دو

شکایتی هم نیست. روزهای سردرگمی ست این ایام. که تنها میتوان به آینده دل

بست، سر در گم بود که آیا واقعا تابستان سال ،پاییز سال بعد روزهای بهتریست؟

همانطور که وعده داده شده؟

یا اینکه بازهم هی باید غصه ورزی کرد؟

البته که برای بار هزارم میگویم با الف خوشحالم. زیادی خوشحال و این مرا

می ترساند.

روزهای خوش هم وقتی زیاد باشند گاهی تکراری میشوند.

و میدانم که این نمک نشناسی و ناشکری در حق دوستانم است.

اما چه کنیم که با دل تنگ زاده ایم.