بیست

روز های قشنگی بودند.

اینکه حال خانه خراب است و تو هی دلت را خوش میکنی به آدم های جدید و

قدیم زندگی ات جای شکر دارد. که چند نفر هستند که هر روز بخندانندت.

که یک نفر هست که برایت هدیه های قشنگ بخرد. که راه برود.

که به قول ص دورت را از آدم های سمی پاک کنی و چند تا آدم ساده ی بدون

ادعا دور خودت جمع کنی.

که گاهی ، ماهی یکبار، بروی خانه ی ح و آنقدر بخندی که دلت درد بگیرد.

که فکر کنی زندگی گاهی چقدر ساده میتواند باشد.

روزهای شاد نه دورند نه نزدیک.روزهای شاد وجود ندارند. روزهایی که هیچ

دردی توی زندگی نباشد.

اما ساعات شاد، آدم های شاد ،حتی دقایق شاد وجود دارند.

توی این زندگی مجازی مسخره آدم های واقعی هنوز وجود دارند.