هجده

وای که تو چقدر احمقی.

تو هیچوقت قرار نیست دنیا را جای بهتری کنی کودن. قرار نیست قلب شکسته ی آدمها را بچسبانی بهم. قرار نیست

جلوی اینکه شب ها دیگران فکرهای غم انگیز کنند را بگیری دختره ی احمق.

تو حتی عرضه نداری گلیم خودت را از آب بکشی بیرون.

حتی عرضه نداری جلوی چس ناله های خودت را بگیری بدبخت.

حتی نمی توانی برای خودت کار پیدا کنی.

همیشه سربار این و آنی. که سین. کاف برایت وقت دکتر بگیرد. ببردت ، بیاوردت یا چه می دانم ، برای فرار از تنهایی

خودت را بچسبانی به هرجمعی یا به هرکاری تن بدهی.

آخ که عقل از سرم پریده آنقدر که با هیچکس حرف نزدم و از آن ببدتر، آنقدر که گریه نکردم.

حال ما هیچوقت خوب نمیشود.

ما برای حال بد زاده ایم.